Dünya Basketbol Şampiyonası boyunca kenarda adeta Milli takımla 13. adam gibi bir nevi oynayan Bogdan Tanjeviç'e takılıyor arada gözlerim; teknik bilgisini ispatlamış, çalıştırdığı takımlarda önemli dereceler kazanmış bir başarı abidesi gibi süzüyor maçı, kolon kanserine yakalanmış bununla amansız mücadele eden biri olmanın ötesinde inançla birincilik kürsüsünü istiyor, bir altın madalya istiyor ve artık dünya insanının büyük bölümünün etrafında bir korku canavarı gibi gezinen kanser illetine bir panzehir gösterir gibi çalıştırdığı takımın dünya şampiyonluğunu göstermek istiyor. Kendi takımının oyuncuları pozisyona girdiğinde onların yapması gereken hareketleri yapıyor kenarda.
Karşısında A.B.D rüya takımı var, herbiri başlı başına yetenek olan bir takım, teknik pek işe yaramıyor, sonlara doğru görüntüsüne bakıyorum yine elinden geleni yapmış fakat bir yanı eksik bir rahatlık var yüzünde, tıpkı Milli takım oyuncularının yüzünde olduğu gibi...

0 yorum :

Yorum Gönder

 
Haftadan Kalanlar
Top