RADİKAL - Dünyaca ünlü İtalyan yazar, filozof, göstergebilimci ve eleştirmen Umberto Eco’nun ilginç bir vasiyeti ortaya çıktı.
ANSA haber ajansında yer alan bilgilere göre, 19 Şubat’ta Milano’da 84 yaşındayken ölen
Umberto Eco, önümüzdeki en az 10 yıl boyunca ne kendi ne eserleri adına ne de düşünceleri üzerine konferanslar, buluşmalar ve akademik etkinlikler gibi şeylerin düzenlenmesini istemedi.
Ünlü bir yazar böyle bir vasiyeti neden yapar acaba? Oysa bir şeyler yazmaya başlayan veya bir sanat eseri ile uğraşan herkes bilir ki bu yaratma koşturmacası içinde ilk amaçlardan biri yaşamı suya yazmak yerine bu geçici dünyada kalıcı bir şeyler bırakıp yad edilmektir. Umberto Eco’nun yakın arkadaşlarından Ivano Dionigi  “Eco bu seçimiyle, başka bir kategoride insan olduğunu bir kez daha gösterdi” ifadesini kullansa da Freud'un sıradan insanların gizli dehlizlerinde yaptığı yolculuğa benzer bir araştırmayı üreten, yaratan, el üzerinde taşınan insanlar için de yaparsak biraz acemi bir yaklaşım olacak fakat bu kişilerde "Yarattıklarım da beni bu dünya da gerçek bir kalıcı yapamadı" düşüncesi olabilir çünkü insan için gerçek kalıcılık eserlerinin akıbetini yüzyıllarca görebileceği bir kalıcılıktır ve bu tüm insanların zihninin bir yerinde "Acaba "içinde durur. Şimdi bu yazıyı okuyanlar "Ne yani koskoca bir yazar bu dünyadan gitmenin intikamını mı almak istemiş" diye sorabilir ve bu soruya olabilir diye cevap vermek mümkündür. "Benim olmadığım dünyada beni ansanız ne olur, düşüncesi böyle bir sonuç yaratmış olabilir.
Bir gerçek var ki eğer yaşamak diye bir şey varsa bir eser yaratıcısı eserleri ile yaşayıp, nefes alıyor bu dünyada ve büyük üstat Umberto Eco istememiş olsa bile nesiller boyu anılacaktır.

0 yorum :

Yorum Gönder

 
Haftadan Kalanlar
Top